مذاکره در سایه تهدید، هرگز
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس هیئت مذاکره‌کننده کشورمان در دور قبلی مذاکرات اسلام‌آباد گفت، ترامپ با اعمال محاصره و نقض آتش‌بس می‌خواهد تا به خیال خود این میز مذاکره را به میز تسلیم تبدیل یا جنگ‌افروزی مجدد را موجّه کند.
وی افزود، جمهوری اسلامی ایران مذاکره زیر سایه تهدید را نمی‌پذیرد و در دو هفته اخیر برای رو کردن کارت‌های جدید در میدان نبرد آماده شده است.
مذاکره زمانی عزتمندانه است که با حفظ استقلال، تکیه بر توان داخلی و عقب‌نشینی نکردن در برابر فشارهای آمریکا همراه باشد
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان نیز در گفت‌وگوی تلفنی با همتای پاکستانی نقض آتش‌بس، تهدید بنادر و سواحل و شناورهای ایرانی، لفاظی‌های تهدیدآمیز، طرح خواسته‌های نامعقول و تناقض‌گویی‌های مستمر را نشانه‌های روشنی از بدنیتی و جدی نبودن آمريکا در دیپلماسی خواند و گفت: از همه ظرفیت‌ها برای صیانت از منافع و امنیت ملی ایران استفاده خواهیم کرد.
در شرایطی که رسانه‌ها و مقام‌های آمریکایی به طور هماهنگ از قریب‌الوقوع بودن دور جدید مذاکرات در اسلام‌آباد خبر می‌دهند و حتی بر اعزام نمایندگان ویژه تأکید می‌کنند، سکوت تهران قابل تأمل است. بررسی تجربه دور قبل نشان می‌دهد ورود مجدد به این بازی بدون دریافت تضمین عینی، نه تنها دستاوردی ندارد بلکه صرفاً ابزاری برای مدیریت افکار عمومی جهان و القای پذیرش شروط از سوی ایران خواهد بود.
مذاکره زمانی عزتمندانه است که با حفظ استقلال، تکیه بر توان داخلی و عقب‌نشینی نکردن در برابر فشارهای آمریکا همراه باشد. هماهنگی میان میدان و دیپلماسی و همچنین هم‌افزایی میان ارکان مختلف نظام، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشبرد اهداف کشور و خنثی‌سازی تهدیدات دارد. مذاکره عزتمندانه به معنای کوتاه نیامدن در برابر زیاده‌خواهی دشمن و تیم مذاکره‌کننده عزم خود را جرم کرده است با تکیه بر اقتدار ملی و بدون مماشات، از حقوق ملت ایران دفاع کند.
در گیرودار فشار برای مذاکره بی فرجام، راه‌حل منطقی آن است بر دیپلماسی مکتوب اصرار ورزید. اگر طرف آمریکایی واقعاً تشنه مذاکره و میانجی پاکستانی مدعی وجود بندهای توافقی با رعایت خطوط قرمز ایران است، ضرورتی برای دیدار رو در رو و غیرمستقیم وجود ندارد. متن مکتوب از سویی مانع دروغ‌پردازی و تفسیر به رأی و انکار بعدی وعده‌ها می‌شود و از سوی دیگر در صورت عهدشکنی، دست ایران را برای افشاگری حقوقی و مستند باز می‌گذارد.
قبول چنین مذاکره‌ای نشانه تهدیدپذیری ایران اسلامی است، اگر چنانچه شما رفتید با این تهدید مذاکره کردید، معنایش این است که ما در مقابل هر تهدیدی فوراً می‌ترسیم
بنابراین، ورود به دور جدید مذاکرات در شرایطی که تعهدات قبلی نقض شده، وعده‌های میانجی بی‌اعتبار گشته و مذاکره صرفاً ابزاری برای بازتولید تصویر ابرقدرتی آمریکاست، نه اقدام دیپلماتیک هوشمندانه بلکه خودزنی راهبردی به‌شمار می‌رود.
قائد شهید امت، امام خامنه‌ای (ره) درباره سیاست چماق و هویج آمريکا در مذاکرات و تداوم تهدیدات دشمن فرموده بودند: طرف تهدید کرده که اگر مذاکره نکنید چنین و چنان خواهد شد... یا مذاکره کنید یا اگر مذاکره نکردید چنین و چنان خواهد شد، این تهدید است. خب قبول چنین مذاکره‌ای نشانه تهدیدپذیری ایران اسلامی است، اگر چنانچه شما رفتید با این تهدید مذاکره کردید، معنایش این است که ما در مقابل هر تهدیدی فوراً می‌ترسیم، می‌لرزیم و تسلیم طرف مقابل میشویم، معنایش این است.
ایشان افزودند: این تهدیدپذیری اگر به‌وجود آمد، دیگر انتها نخواهد داشت. قبول مذاکره‌ای که با تهدید همراه است را هیچ ملتِ با شرفی انجام نمی‌دهد، هیچ سیاستمدار خردمندی هم آن را تصدیق نمی‌کند.